İktidar partisinin ilçe başkanının yaptığı bir paylaşım, son günlerde Kumluca'nın en çok konuşulan konularından biri oldu. Yazıyı ilk gördüğümde dikkatimi çeken şey, özrün kendisinden çok, özür dileme cesaretiydi. Çünkü siyaset kurumunda eksikliği en fazla hissedilen şeylerden biri de budur: Hata karşısında susmak yerine sorumluluk almak…
Bu satırları yazarken ilçe başkanının paylaşımı yüzlerce kişi tarafından beğenilmiş, onlarca kişi tarafından yorumlanmıştı. Dikkat çekici olan ise insanların büyük bölümünün yapılan hizmet eksikliğini değil, gösterilen vicdani duruşu konuşuyor olmasıydı…
Çünkü insanlar kusursuz yöneticiler aramıyor. İnsanlar samimiyet arıyor. Yanlış yapıldığında bunu kabul edecek, eksik kaldığında bunu itiraf edecek bir karakter görmek istiyor…
Tam da bu noktada aklıma Kumluca'da yaşadığımız bazı olaylar geliyor…
Ülkenin dört bir yanında orman yangınları yaşanırken, belediye hoparlörlerinden gün içinde defalarca "Açık alanlarda ateş yakmayın" anonsları yapılırken, kaymakamlık aynı hassasiyeti dile getirirken, belediye başkanının mangal başında verdiği fotoğraflar hafızalarda yer etti.
O günlerde birçok insanın aklından şu soru geçti: Bu görüntü verilen mesajlarla ne kadar örtüşüyor?
Bir başka tarafta yerel esnafın ayakta kalma mücadelesi vardı. Küçük işletmeler ekonomik zorluklarla boğuşurken, zincir market açılışlarında verilen görüntüler ve yapılan çağrılar da tartışma konusu oldu…
Çiftçi sesini duyurmaya çalışırken ortalarda görünmeyen, üreticinin sorunları gündeme gelirken sessiz kalan bir yönetim anlayışının; başka etkinliklerde ve açılışlarda ön sıralarda yer alması da vatandaşın dikkatinden kaçmadı…
Kumluca'nın toprakları plansız ve dengesiz yapılaşmanın baskısı altına girerken de benzer sorular soruldu…
Toprağın mı yanında duruluyordu, betonun mu?
Elbette her kararın bir gerekçesi olabilir. Her yöneticinin farklı öncelikleri olabilir. Ancak kamu vicdanı bazen sonuçlardan çok tavırlara bakar…
İşte bu yüzden ilçe başkanının özrü! bu kadar konuşuldu.
Çünkü özür, yalnızca bir kelime değildir.
Özür; insanın kendi vicdanıyla yaptığı bir muhasebedir.
Özür; "Ben de hata yapabilirim" diyebilmektir.
Özür; makamın değil, karakterin göstergesidir…
Bugün Kumluca'da insanlar yapılan ya da yapılamayan hizmetlerden daha çok bu duruşu konuşuyor. Çünkü vatandaşın hafızasında hizmet kadar samimiyet de yer eder…
Bir ilçe başkanı yapılamayan bir hizmet için çıkıp özür dileyebiliyorsa, kamuoyunda tartışma yaratan bunca olayın ardından başka yöneticiler neden aynı cesareti gösteremiyor?
Bazen bir özür, yapılan onlarca konuşmadan daha güçlüdür.
Çünkü vicdanın dili, siyasetin dilinden daha kalıcıdır…
Vesselam…
