Merhaba değerli okuyucularımız. Bu yazım ticaret, esnaflık ve ilçenin gelişimi için neler yapılabilir konulu olacak; Hepimizin bildiği gibi Kumluca’nın en büyük sorunlarından biri plansızlık. Bu sorun sadece yollarla, binalarla sınırlı değil; ticaretin, esnafın ve şehir yaşamının da önünü tıkıyor.

Bugün Kumluca’da ne yazık ki “merkez” diye tarif edebileceğimiz bir çarşı kültürü yok. Her şey dağınık, her şey başıboş. Sonuç? Aynı işi yapan onlarca esnaf, düşen cirolar, artan kiralar ve her köşe başında “devren satılık” tabelaları.

Açık konuşalım: Örnek olarak 100 tane tostçu, dönerci, telefoncu, cafe vb. Kumluca için fazla. Bu ne esnafa kazandırır ne de ilçeye değer katar. Aynı sektörden bu kadar çok işletmenin kontrolsüz şekilde açılması, rekabet değil intihardır. Herkes birbirinin ekmeğine ortak olurken, sonunda kimse kazanamaz hale geliyor.

Burada en büyük sorumluluk belediyeye düşüyor. Belediye sadece ruhsat veren bir kurum olmamalı, şehri yönlendiren bir akıl olmalı. Belli esnaf gruplarını belli caddelerde toplamak zor değil. Yeme-içme sektörü ayrı bir alanda, giyim ayrı, teknoloji ayrı… Bu hem esnafın işini büyütür hem de vatandaşın alışverişini kolaylaştırır. Şehir dediğiniz şey biraz da düzen işidir.

Bugün Kumluca’da bir pasaj, tematik bir çarşı ya da küçük ölçekli bir AVM neden olmasın? İnsanların gezebileceği, vakit geçirebileceği, alışveriş yaparken sosyalleşebileceği bir alan neden hâlâ yok? İlçenin ticari kalbi olacak bir cazibe merkezi oluşturulmadan, Kumluca’nın ekonomik olarak nefes alması mümkün değil.

BİR DE HAFIZAMIZI TAZELEYELİM…

FESTİVAL ZAMANLARINI HATIRLAYALIM.

Kumluca’da 10 gün süren bir festivalde ne oluyor? İlçenin neredeyse tamamı festival alanına akın ediyor. Sadece Kumluca değil; Finike’den, Demre’den, hatta daha uzak ilçelerden bile insanlar geliyor. Peki neden?

Çünkü festival alanında insanı çeken bir şey var.

Alışveriş var, konser var, etkinlik var, sokak hareketi var, kalabalık var, canlılık var. İnsanlar gezmek istiyor, vakit geçirmek istiyor, para harcamak istiyor. Esnaf kazanıyor, ilçe nefes alıyor, Kumluca “şehir” gibi oluyor.

Şimdi asıl soruyu soralım:

Eğer Kumluca’da yılın 10 günü bu hareketlilik yaşanıyorsa, neden yılın geri kalan 355 günü yaşanmıyor?

Demek ki sorun insanlarda değil.

Demek ki sorun “Kumluca’da iş olmaz” söyleminde hiç değil.

Sorun, insanları bir araya getirecek sabit bir cazibe merkezinin olmaması.

Festival alanı geçici bir merkez oluyor ve herkes oraya koşuyor. Çünkü düzen var, plan var, çeşit var. Aynı mantıkla; iyi planlanmış bir çarşı, tematik bir pasaj, yeme-içme ve alışverişi bir araya getiren bir merkez yapılsa, Kumluca yıl boyu festival havası yaşar.

Ama biz ne yapıyoruz?

Her köşe başına aynı dükkânı açıyoruz, esnafı birbirine kırdırıyoruz, sonra da “işler niye kötü” diye soruyoruz.

Festival bize şunu net gösteriyor:

Kumluca’da potansiyel var.

İnsan var.

Para var.

Hareket var. Saygılar…